Tijd voor mijzelf

De afgelopen 2,5 jaar was ik voornamelijk alle weekenden bij mijn partner. Ik wilde mij zijn huis en huishouding eigen maken.  In het begin was dit erg wennen want waar lagen alle keukenspullen en hoe organiseerde hij zijn huishouding? Echt om kriegelig van te worden! De aanhouder wint en met de tijd paste ik mij aan. De grap is dat ik nu nog steeds de handdoeken bij mij thuis op dezelfde manier opvouw… Daar zal hij zeker om moeten gniffelen! 

AANPASSING

Ik moest wennen aan deze nieuwe situatie; een andere huishouding, andere gewoonten en dat vraagt om veel aanpassing. Om mijzelf meer thuis te kunnen voelen, heb ik met hulp van zijn oudste dochter een huiselijke sfeer gecreëerd. Als voorbeeld had ik leuke bijzettafels gekocht, gezellige sierkussens, en kwam mijn eigen oude zitbank in de woonkamer te staan. Een groot gezin vraagt nu eenmaal om veel zitplaatsen! Dat was leuk om te doen. We zijn helaas niet toegekomen aan het vervangen van de eetkamerstoelen…, sorry!

Toch bleef een bepaald gevoel aan mij knagen wat ik niet goed kon plaatsen. Vooral tijdens de kinderweekenden met alle 5 kinderen had ik moeite om mijn draai te vinden en mijn plaats in te nemen. Misschien komt dit door mijn onervarenheid. De kinderen hadden veelal hun eigen bezigheden, maar wel genoot ik enorm van de gezamenlijke uitstapjes.  Ook de één op één momenten met de kinderen, zoals een gesprek voeren of een spelletje doen, waren zeer waardevol. 

Om een bezigheid voor mijzelf te vinden, besloot ik een legpuzzel mee te nemen.  Dit deed ik altijd tijdens de vakantie met mijn familie. Hierdoor ontstond er ook meer interactie met de kinderen, wat ontzettend leuk was. 

Puzzel Japanse kersenbloesem
De Japanse kersenbloesem is het teken van een nieuw begin

GEMIS

Desondanks waren er dagen dat ik mijn eigen omgeving miste, mijn eigen spullen, en vooral mijn hobby tuinieren. We spraken wel eens over samenwonen op lange termijn met de wens een grote tuin voor ons allebei. Daar stond ik wel voor open want dit zou betekenen dat er ook letterlijk gezien meer ruimte voor mij zou zijn. Hiermee raakte ik eigenlijk de kern van het probleem. In de huidige situatie was er onvoldoende ruimte voor mijn bezigheden en een plek voor mijzelf. Ik merkte dat ik meer tijd voor mijzelf nodig had omdat de weekenden voor mij niet in balans waren.

Het is bijzonder triest dat onze relatie beëindigd is. Mijn inschatting is dat onze verwachtingen niet goed op elkaar afgestemd waren. Hierdoor hebben wij onvoldoende onze gevoelens en wensen naar elkaar toe uitgesproken waardoor de breuk onontkoombaar was. Wellicht hadden wij met de nodige voorkennis ons beter kunnen voorbereiden op de vraag hoe wij ons samengestelde gezin vorm wilden geven. 

Terugkijkend naar onze situatie, kan ik concluderen dat ik onvoldoende voorbereid was op een leven binnen een samengesteld gezin. Ik vraag mij dan ook af of de uitkomst anders zou zijn geweest. Het volgende artikel geeft uitgebreide informatie over de verschillende aspecten van een samengesteld gezin: https://ouderschapna-echtscheiding.webnode.nl/news/stiefgezinnen-en-wat-er-allemaal-bij-komt-kijken-/

Enerzijds vind ik het fijn om weer thuis te zijn, maar de eenzaamheid/stilte voelt groter dan ooit omdat ik weet wat ik nu mis. Heel even draaide het leven niet meer om mijn werk en waren de vaste routines geen sleur meer. Ik kreeg hernieuwde energie, een nieuw doel in mijn leven en dat was een fijn gevoel. Loslaten is een heel ander verhaal en ik mis de liefde die wij voor elkaar voelden. Ook doet het mij verdriet dat ik de kinderen niet zal zien opgroeien. Het opschrijven van mijn verhaal heeft in ieder geval geholpen mijn gedachten te ordenen wat zeker ten goede komt van het verwerkingsproces. Wel ben ik ontzettend dankbaar voor de afgelopen jaren. Ik heb van iemand mogen houden en mede door de kinderen ben ik een ervaring rijker in meerdere opzichten!

You cannot copy content of this page