Mijn verhaal

Als meisje droomde ik veelvuldig van de ‘prins op het witte paard’.  In mijn tienertijd kon ik zelfs mijmeren over Morten Harket van AHA. Tevens nam  ik zonder twijfel aan dat ik moeder zou worden. Naarmate de jaren verstreken, lukte het maar niet om een partner te vinden met wie ik de rest van mijn leven zou willen delen. Nadat ik 40 werd, had ik de hoop al opgeven om moeder te worden. Met 48 jaar begon de tijd voor mij echt te dringen. Als ik voor mijn 50ste verjaardag nog een partner wilde vinden dan moest ik daar wel wat voor doen.  Met enige overtuiging van een vriendin heb ik mij destijds in laten schrijven op datingsite Lexa. In mijn ogen was dit niet de meest romantische manier om een partner te vinden, maar achteraf wel blij dat ik dit gedaan had. 

Na enig tijd kreeg ik contact met een leuke man en kwam uiteindelijk het moment dat we elkaar zouden treffen. Super spannend natuurlijk! Tijdens deze date, die ontzettend leuk was, werd duidelijk dat hij vader was van 5 kinderen. De opmerking ‘je kunt nu nog weglopen’, begreep ik toen niet. Ik werd verliefd en wilde zoveel mogelijk bij hem zijn. Op verzoek van de kinderen werd ik aan hen voorgesteld en vrij snel kwam de vraag of ik bleef slapen. Dat vond ik ontzettend lief.  Door hen te betrekken tijdens de introductiefase verliep de kennismaking op een positieve manier.  Vanwege onze latrelatie hadden de kinderen ook momenten met hun vader alleen.  Ik hoop dat dit voor hen afdoende in balans was.  Het volgende artikel gaat dieper in op de introductie van een nieuwe partner: https://www.descheidingsadvocaat.com/een-nieuwe-partner-en-kinderen/

In de daarop volgende 2,5 jaar was het elke donderdagmiddag mijn weekendtas inpakken. Dat was een hele organisatie, want wat nam ik allemaal mee? Dit bestond o.a. uit mijn laptoptas voor het thuiswerken, een handtas, cameratas en een extra tas voor schoenen.  Ik was oprecht een ‘bag lady’ te noemen. Met mijn auto volgeladen begon de 50 minuten durende reis via Hunebed Highway.  Helaas eindigde deze reis voor mij veel te snel.  Voor mijn gevoel zaten wij nog in de opbouwende fase van onze relatie met als doel een stabiele basis te vormen.  

De weg naar geluk is houden van beren
You cannot copy content of this page